حکمت

بعثت

بعثت، به معناي برانگيخته شدن براي انجام کاري است و مبعث، روزي است که پيامبر (ص) از سوي خداوند متعال به رسالت مبعوث گرديد. در قرآن کريم واژه بعثت با صيغه ‏هاي مختلف به کار رفته و در مجموع به دو قسمت تقسيم مي ‏شود: قسمت اوّل درباره بعثت پيامبران است، مانند آن جا که مي‏ فرمايد: «به تحقيق در هر امتي رسولي را برانگيختم». قسمت ديگر درباره دوران پس از مرگ و زنده شدن مردگان مي ‏باشد، همانند آن‏ جا که مي ‏فرمايد: «آنان که کافر شدند، پنداشتند هرگز برانگيخته نمي ‏شوند. بگو آري سوگند به پروردگارم که البته برانگيخته خواهيد شد. سپس خبر داده مي‏ شويد بر آن ‏چه عمل کرده‏ايد و آن بر خداوند آسان است». نيز از زبان حضرت عيسي(ع) نقل مي‏ کند که مي ‏فرمايد: «سلام بر من هنگامي که ولادت يافتم و آن ‏گاه که بميرم و در آن زمان که زنده شوم».

قلمرو بعثت

قرآن کريم در آيات مختلف، جهاني بودن رسالت پيامبر اسلام(ص) را مطرح نموده است. از آن شمار در سوره اعراف و سبأ آمده است: «بگو اي مردم من فرستاده خداوند به سوي همه شما هستم» و نيز«و ما تو را جز براي همه مردم نفرستاديم». قرآن کريم هم‏ چنين در سوره جمعه مي ‏فرمايد: «او مبعوث به گروه ديگري از مؤمنان نيز هست که هنوز ملحق به اين ‏ها نشده‏اند»؛ يعني اقوام ديگري نيز که بعد از پيامبر و ياران وفادارش پا به عرصه وجود مي ‏گذارند و از سرچشمه زلال قرآن و سنت رسول خدا(ص) سيراب مي ‏گردند، در قلمرو بعثت پيامبر(ص) قرار دارند. در همين رابطه، نقل شده هنگامي که پيامبر خدا(ص) اين آيه را تلاوت مي ‏فرمود، سؤال شد: اين‏ ها چه کساني هستند؟ ايشان هم دست خود را بر شانه سلمان گذاشت و فرمود: «اگر ايمان در ثرّيا(ستاره دور دست) باشد، مرداني از اين گروه(ايرانيان) بر آن دست مي ‏يابند».

دشمنان و نسبت‏ هاي ناروا به پيامبر(ص)

هنگامي که پيامبر گرامي اسلام(ص) به دعوت آشکار پرداخت، انواع فشارها به ايشان وارد شد و دشمنان اسلام، در صدد مقابله با پيامبر و مسلمانان برآمدند. يکي از راه‏ هايي که دشمنانِ پيامبر براي کم اثر کردن دعوت آن حضرت و تضعيف روحيه ايشان انتخاب کرد، مسأله استهزا و مسخره کردن بود؛ زيرا آن ‏ها فکر مي ‏کردند که با سُخريه و استهزا، کار پيامبر(ص) و مسلمانان يک سره مي ‏شود، امّا وقتي فهميدند استهزا اثر نکرد و اسلام هم ‏چنان به رشد سريع و تکامل خود ادامه مي ‏دهد، انديشيدند که مي ‏توانند پيامبر(ص) را با برچسب ‏هايي هم‏ چون ساحر و شاعر و کسي که مطالب خود را از اين و آن، يا از افسانه‏ هاي پيشينيان گرفته، از ميدان بيرون کند. توطئه‏اي که نقش البته نقش بر آب شد و نه تنها مسلمانان را از مسير حق بازنداشت، که عزم آنان را در پيمودن راه حق و سعادت، راسخ ‏تر ساخت.

بعثت و تحول بزرگ در اعراب

 عصر جاهليت، عصري بود که مردم به کلي از فرهنگ و اخلاق انساني دور بودند و خشن ‏ترين زندگي را داشتند و با دست خود، دختران معصومشان را با کمال سنگدلي و بي‏ رحمي زنده به گور مي‏کردند. جنگ ‏هاي قومي و قبيله‏اي فراوان جريان داشت و از انسانيت و کرامت انساني خبري نبود. در اين زمان، خداوند حجت و ولي خود را برانگيخت تا مردم را از گمراهي ‏ها، کژي ‏ها و جهالت‏ ها برهاند و به سوي حق، راستي، درستي، امانت‏ داري، صله رحم، اخلاق پسنديده، فرهنگ مترقي و پيشرفته و خلق و خوي انساني و الاهي رهنمون گرداند. به راستي که رسول مکّرم اسلام (ص) در مدتي کوتاه، آن ‏چنان تحول و انقلابي ايجاد کرد که زندگي اعراب جاهلي را از پرتگاه سقوط اخلاقي و نابودي، به قله کمال و سعادت هدايت نمود.

سنت ‏هاي حسنه عيد مبعث

مبعث، يکي از اعياد بزرگ امت اسلامي است. در اين روز مبارک، شايسته است مسلمانان به پاکيزگي و نظافت بپردازند؛ چرا که علي(ع) فرمود: «غسل کردن در روزهاي عيد، هم سبب پاکيزگي و نظافت کساني است که براي درخواست حاجت به درگاه خداوند روي مي ‏آورند، و هم پيروي از سنت پيامبر اسلام است». پوشيدن لباس تميز و مناسب، صلوات فرستادن و روزه گرفتن، از ديگر سنت ‏هاي سفارش شده در اين عيد بزرگ به شمار مي‏ آيد. امام صادق(ع) درباره روزه‏داري در روز عيد مبعث فرمود: «کسي که در روز بيست و هفتم ماه رجب روزه بگيرد، خداوند ثواب هفتاد سال روزه را به او خواهد داد».

قال رسول الله « صلی الله عليه و آله وسلم » :

﴿ فَاطِمَةُ بَضعَةٌ مِنِّی فَمَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِی ﴾

فاطمه پاره تن من است، پس هرکس او را آزار دهد مرا آزار داده است .

توضيح و بيان حديث

حضرت زهرا « سلام الله عليها » دختر پيامبر اکرم و همسر امير المؤمنين « عليهما السلام » می باشد.

او کسی است که خداوند متعال سوره کوثر را در شأن او نازل نموده و کسی است که عالم هستی به خاطر او آفريده شده است(1). او به تعبير امام باقر « عليه السلام » کسي است که خداوند متعال عالم هستی را به نور او روشن نموده است .

در اين حديث شريف پيامبر اکرم می فرمايد اذيت و آزار دخترم فاطمه اذيت و آزار من است و طبق آيه شريفه اذيت وآزار پيامبر بهتان و گناهي آشکار است(2). و نيز اذيت وآزار دهنده پيامبر موجب لعن و نفرين خداوند متعال و مستحق عذابی دردناک است(3).

طبق گواهی تاريخ شکی نيست که حضرت زهرا سلام الله عليها توسط غاصبين خلافت مورد اذيت و آزار قرار گرفتند و هر کس تحت هر شرايط وبه هر گونه اسباب اذيت و آزار حضرتش را فراهم نموده است بدون شک پيامبر خدا را اذيت کرده و هر کس پيامبر خدا را اذيت کرده خدارا اذيت کرده است وهرکس خدا را اذيت کند در دنيا و آخرت مورد لعن واقع می گردد.

1- حديث شريف کساء                2- احزاب 58                     3- احزاب 57

تاريخچه تسبيحات حضرت زهرا(س)

در موضوع تسبيح حضرت زهرا(س) روايات مختلفي نقل شده است كه در مجموع مي توان اين گزينه را اختيار کرد كه حضرت زهرا(س) به حضور پدر بزرگوارش شرفياب شد و از فشار زندگي و سختي كار تقاضاي كنيز كرد رسول خدا(ص) فرمود: دخترم آيا مي خواهي بهتر از كنيز به شما بدهم؟

به روايت علي(ع) فاطمه(س) عرض كرد آري يا رسول الله(ص) بهتر از كنيز را محبت فرماييد. پيغمبر(ص) فرمود: در هر روز 33 مرتبه بگو «سبحان الله»، و 33 مرتبه بگو «الحمدلله»، و 34 مرتبه بگو «الله اكبر» كه اين صد تسبيح و صد ذكر در زبان است لكن موجب هزار پاداش در ترازوي اعمال انسان است. (بيت الاحزان، ص 63)، اي فاطمه اگر اين ذكرها را در بامداد هر روز بگويي خداوند امور و مقاصد دنيا و آخرت تو را كفايت مي كند.

فضيلت و ثواب تسبيحات حضرت زهرا(س)

به روايت مرحوم محدث قمي در اين زمينه روايات متعددي وجود دارد كه به اهم آنها در اينجا اشاره مي كنيم. امام باقر(ع) مي فرمايد: كه پيامبر اعظم(ص) فرمود: بعد از هر نماز واجب بهتر از تسبيح حضرت زهرا(س) چيزي را سراغ ندارم (رياحين، ج1/ ص196)  

همچنين امام صادق(ع) مي فرمايد: تسبيح حضرت فاطمه زهرا عليهاسلام در تعقيب هر نمازي نزد من محبوب تر است از هزار ركعت نماز در هر روز. (محجه البيضاء، ج2، ص348). آن حضرت در جاي ديگر مي فرمايند: «ما فرزندان خود را امر مي كنيم به تسبيح فاطمه عليهاسلام، همان طوري كه آنان را به نماز، وامي داريم. پس آن را ترك مكن كه هركس بر آن مداومت نمايد بدبخت نشود.

در روايت ديگر آمده است كه منظور از ذكر كثير، كه خداوند در قرآن مجيد به آن امر فرموده است تسبيح حضرت فاطمه(س) است و هركس بعد از هر نماز بر آن مداومت نمايد به اين آيه كريمه كه خداوند فرمود: «واذكرواالله ذكرا كثيرا» خدا را بسيار ياد كنيد عمل نموده است.

در روايت ديگري از امام صادق(ع) نقل شده كه هركس بعد از نماز بدون اينكه صورت نماز را به هم بزند تسبيح حضرت زهرا(س) را بگويد، آمرزيده شود و بهشت بر او واجب گردد. همچنين در بيان جايگاه و اهميت تسبيحات حضرت زهرا(س) امام باقر(ع) مي فرمايد: اگر چيزي از تسبيح فاطمه(س) بهتر بود، حضرت رسول(ص) آن را به حضرت فاطمه(س) عطا مي فرمود.

كيفيت تسبيحات حضرت زهرا(س)

در بيان كيفيت ذكر تسبيح روايات مختلفي نقل شده است كه مشهورتر از همه 34بار «الله اكبر»، 33بار «الحمدلله»، و 33 بار «سبحان الله» مي باشد. كه در مجموع يكصد مرتبه گفته مي شود و در حديث است كه هركس بعد از هر نماز فريضه تسبيح حضرت فاطمه(س) را بگويد و در پايان يك مرتبه بگويد: لااله الاالله خداوند او را بيامرزد.

نقش حضرت مسيح در انقلاب جهاني مهدي موعود

وَ قَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسيحَ عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ

قرآن کریم درباره سرنوشت حضرت عیسی بن مریم در آیه 157 سوره نسا چنین می گوید :

و گفتارشان که ما عیسی بن مریم پیامبر خدا را کشتیم و بر دار آویختند لا کن امر بر آنها مشتبه شد و کسانی که درباره قتل او اختلاف کردند از آن در شک هستند و بدون علم به آن تنها از گمان پیروی می کنند و قطعا او را نکشتند بلکه خدا او را به سوی خود بالا برد و خداوند توانا و حکیم است و هیچ یک از اهل کتاب نیست مگر اینکه پیش از مرگش به او (مسیح) ایمان می آورد و روز قیامت بر آنها گواه خواهد بود .

مطابق آیات مذکور از یک سو حضرت عیسی (ع) به آسمان بالا رفته است و هنوز زنده نمی باشد و از سوی دیگر پیش از مرگ او تمام اهل کتاب به او ایمان می آورند و منظور از اهل کتاب بیشتر یهودیان و بنی اسرائیل است که در آیات قبل جنایات و مفاسد آنان شمارش شده و در همین آیات نیز به ادعای اینان مبنی بر قتل حضرت عیسی (ع) تسریح گردیده است . و روشن است که چنین چیزی هنوز اتفاق نیفتاده است . پس قطعا در آینده این وعده قرآنی تحقق خواهد یافت .

در احادیث مهدویت از عیسی بن مریم به عنوان یکی از یاران حضرت مهدی (عج )یاد شده است که در زمان ظهور حضرت مهدی (عج) از آسمان نزول می کند و پشت سر آن حضرت قرار می گیرد ودر نماز جماعت به ایشان اقتدا خواهد کرد و معاونت ایشان را بر عهده دارد

بنابراین رهبر انقلاب جهانی اسلامی حضرت مهدی ( عج) است و عیسِی بن مریم (ع ) این پیامبر اولو العزم الهی در رکاب آن حضرت در راه جهانی شدن ارزشهای قرآ نی ایشان را یاری می نماید یکی از عوامل تاثیر گذار در پیشرفت انقلاب جهانی مهدوی و برقراری حاکمیت اسلامی در سراسر جهان همین حضور این پیامبر الهی در کنار مهدی آل محمد ( ص) است

در سخنان پیامبر اسلام (ص) و ائمه معصومین علیهم السلام پیرامون انقلاب جهانی حضرت مهدی (عج) ارتباط و پیوند و همکاری مهدی و عیسی علیهما السلام به روشنی بیان شده و در بین مسلمانان رواج یافته است.

ابو سعید خدری از پیامبر اسلام (ص) نقل کرده که ضمن یاد آوری و شمارش خصال شش گانه بی نظیر اهل بیت فرمود

منّا مهدیُ الامهِ الذی یُصَلی عیسی خَلفَه

مهدی امت که عیسی پشت او نماز می گذارد از ماست .

این مطالب پیش از تحریف حقایق در انجیل درباره دین اسلام و قرآن و بعثت پیامبر اسلام (ص) و عروج مسیح و هبوط او در آخر الزمان و کمک امت پیامبر اسلام (ص) و نماز گزاردن با آنان وجود داشته است .

در یک حدیث نبوی دیگر درباره یاری مهدی (عج) توسط حضرت عیسی (ع) چنین آمده است

مهدی از نسل من است هنگامی که قیام کند عیسی بن مریم برای یاری او فرود خواهد آمد پس او را مقدم می دارد و پشت او نماز می گذارد .

در حدیث معراج نبوی آمده است خدای متعال به دنبال بیان ولایت و خلافت علی (ع) خطاب به پیامبر فرمود :

و آخرین راهنما مردی از اهل بیت توست است که پشت سرش عیسی بن مریم نماز می گذارد او زمین را پر از عدل می کند همان طور که از ستم و بیداد لبریز شده است به وسیله او امت تو را اهدایت می نمایم و از گمراهی دور می کنم و نابینا را در مان و بیمار را شفا می دهم

در این حدیث قدسی ضمن تصریح بر این که عیسی بن مریم (ع) یاور حضرت مهدی (عج) خواهد بود و به او اقتدا می کند و در انقلاب جهانی او همراهش می باشد خدای متعال وعده نابودی ستم از کره زمین و تحقق عدل جهانی در انقلاب مهدوی را داده است .

............................................

منبع: تبیان اردبیل

همراه با معصومين(ع) در شب قدر

شب قدر در فرهنگ قرآن و روايات از جايگاه بس عظيمي برخوردار است تا آنجا كه شب قدر در قرآن برابر با هزار ماه دانسته شده، و شب نزول قرآن، و شب تعيين تقديرات يكسال و شب مبارك معرفي شده است.  

و در روايات هم تعبيرات زيبايي از شب قدر آمده است، همچون شب بخشيده شدن گناهان و اينكه هر كس در آن شب بخشيده نشود، مورد نفرين خدا واقع مي‏شود.(1) 

و پيامبر اكرم(ص) فرمود: «مَنْ حُرِمَها فَقَدْ حُرِمَ الْخَيْرَ كُلَّهُ؛(2) هر كس از شب قدر محروم گردد، از تمام خيرات بي‏نصيب شده است.»

با توجّه به عظمت شب قدر جا دارد كه براي نحوه بهره‏گيري و بهره‏برداري بيشتر از فيض هاي معنوي آن، سيري در سيره پيشوايان معصوم(ع) در شب قدر داشته باشيم. باشد كه ره توشه‏هايي از آن برگيريم.

البته، اذعان داريم كه همه حالات معصومان(ع) در اين شب با عظمت و ارتباطي كه با عالم بالا و ملكوت داشته و دارند، نه قابل درك و فهم غير معصومان است و نه در تاريخ انعكاس يافته است. آنچه بيان مي‏شود، فقط گوشه‏هايي از رفتارهاي ظاهري آنان است، نه عمق و ژرفاي حالات آنها. پس آنچه در پيش رو داريد، گامي است در اين مسير:

الف. عبادت و شب زنده‏داری

از اعمالي كه در طول سال، مخصوص شب هاي مبارك رمضان و علي الخصوص در شب قدر بدان سفارش اكيد شده است، اِحْيا و شب زنده‏داري است. پيامبر اكرم(ص) فرمود: «مَنْ اَحْيا لَيْلَةَ الْقَدْرِ حُوِّلَ عَنْهُ الْعَذابُ اِلَي السَّنَةِ الْقابِلَةِ؛(3)كسي كه شب قدر را زنده بدارد، عذاب تا سال آينده از او روي مي‏گرداند.»

و معصومان(ع) همه اين سنت حسنه را پاس و گرامي مي‏داشتند و از آن بهره مي‏بردند:  

1 -پيامبر اكرم(ص) نه تنها در شب قدر بيدار بود، بلكه دهه سوم ماه مبارك رمضان كاملاً بستر خواب را جمع مي‏كرد و به عبادت مي‏پرداخت. حضرت علي(ع) در اين باره فرموده است: «أنَّ رَسُولَ اللّهِ كانَ يَطْوي فِراشَهُ وَ يَشُدُّ مِئْزَرَهُ فِي الْعَشْرِ الاْءَواخِرِ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ وَ كانَ يُوقِظُ أَهْلَهُ لَيْلَةَ ثَلاثٍ وَ عِشْرينَ وَ كانَ يَرُشُّ وُجُوهَ النِّيامِ بِالْماءِ في تِلْكَ اللَّيْلَةِ؛(4)رسول خدا(ص) [اين چنين] بود كه رخت‏خواب خويش را جمع مي‏كرد و كمربند [همّت براي عبادت] را در دهه آخر از ماه رمضان محكم مي‏بست و هميشه اين گونه بود كه اهل و عيالش را در شب بيست و سوم بيدار نگه مي‏داشت و بر روي خواب رفتگان در آن شب آب مي‏پاشيدتا از درك شب قدر، و درك شب زنده‏داري محروم نشوند.»

حتي در شب هاي بارندگي در حالي كه مسجد مدينه سقف نداشت، عبادت و شب‏زنده‏داري را ترك نمي‏كرد و ديگران را با رفتار خويش وا مي‏داشت كه در همان گل و باران بيدار باشند و نماز گزارند.(5) 

2 -امام علي(ع) نيز در طول سال، شب هنگام آن گاه كه شب پرده‏هاي تاريكي را انداخته بود، بيدار مي‏شد و مشغول عبادت و شب‏زنده‏داري مي‏گشت.(6) اما در شب هاي قدر حال ويژه‏اي داشت و در بدترين وضعي كه مسجد مدينه را آب و گل فرا گرفته بود، مشغول عبادت و شب‏زنده‏داري مي‏شد و به ويژه در شب قدر آخر عمر خويش، حال فوق العاده عجيبي داشتند.

3 -فاطمه زهرا(س) نيز آن قدر عبادت مي‏كرد كه امام حسن(ع) مي‏فرمايد: «ما كانَ فِي الدُّنْيا اَعْبَدَ مِنْ فاطِمَةَ(س)، كانَتْ تَقُومُ حَتّي تَوَرَّمَ قَدَماها؛(7) عابدتر از فاطمه(س) در دنيا نبود؛ هميشه اين گونه بود كه آن قدر به عبادت مي‏ايستاد كه پاهاي مباركش ورم مي‏كرد.»

علت نام‏گذاري او به«زهرا» نيز اين است كه شب ها نور عبادت و شب بيداري او به سوي آسمان مي‏تابيد(8) و امّا در شب قدر، حال به خصوصي داشت، نه تنها بيدار بود كه بچه‏ها و فرزندان خويش را نيز وادار مي‏كرد كه شب بيدار باشند؛ چنان كه در روايتي مي‏خوانيم: «وَ كانَتْ فاطِمَةُ عليهاالسلام لا تَدَعُ اَحَدا مِنْ اَهْلِها يَنامُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَ تُداويهِمْ بِقِلَّةِ الطَّعامِ وَ تَتَأَهَّبُ لَها مِنَ النَّهارِ وَ تَقُولُ مَحْرُومٌ مَنْ حُرِمَ خَيْرَها؛(9) روش فاطمه عليهاالسلام اين بود كه هيچ فردي از خانواده خويش را نمي‏گذاشت در آن شب(بيست و سوم) بخوابد و[مشكل خواب] آنها را با كمي غذا و آمادگي در روز درمان مي‏نمود و مي‏فرمود: محروم است كسي كه از خير[و بركت] آن شب محروم شود.»

4 -امام باقر(ع) فرمود: «هر كس شب قدر را احيا بدارد، خداوند مهربان گناهان او را مي‏آمرزد.»(10) و شيخ عباس قمي نقل كرده كه«امام باقر(ع) در شب بيست و يكم و بيست و سوم تا نيمه شب دعا مي‏خواند و آن گاه به نماز مي‏پرداخت.»(11)

5 -امام هفتم(ع) نيز اهل شب‏زنده‏داري و عبادت در طول سال بود. در زيارت‏نامه آن حضرت مي‏خوانيم: «او شب ها تا سحر بيدار بود، و طلب آمرزش مي‏كرد و همدوش سجده‏هاي طولاني، چشم گريان و اشكبار، و مناجات بسيار و زاري هاي پيوسته و پي‏درپي بود.»(12) وقتي حضرت در غير رمضان چنان باشد، حالِ آن حضرت در شب قدر براي ما قابل توصيف نخواهد بود.

او نه تنها خود شب‏زنده‏داري و عبادت داشت كه به ديگران نيز مي‏فرمود: «مَنِ اغْتَسَلَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ وَ أَحْياها اِلي طُلُوعِ الْفَجْرِ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ؛(13)كسي كه در شب قدر غسل كرده و تا سپيده صبح شب ‏زنده‏داري كند، گناهانش آمرزيده مي‏شود.»

6 -امام حسن عسكري(ع) نيز چون پدران خود، اهل مناجات هاي طولاني و شب‏زنده‏داري در طول سال و مخصوصا در شب قدر بود.(14) و به شيعيان خود نيز اين اعمال را اكيدا سفارش مي‏كرد.

از جمله، مي‏فرمود:«فَلا يَفُوتُكَ إِحْياءُ لَيْلَةِ ثَلاثٍ وَ عِشْرينَ؛(15)پس بيداري در شب بيست و سوم را از دست نده!»

 پیامبر اکرم (ص) فرمود: امت من چهار گروه هستند:

1. گروهی نماز می خوانند، ولی در نمازشان سهل انگارند (ویل) برای آنهاست و (ویل) نام یکی از طبقات زیرین جهنم است.

خداوند فرمود: (فویل للمصلین الذینهم عن صلاتهم ساهون) پس (ویل) برای نمازگزاران است، آنهایی که در نمازشان سهل انگارند.

2. گروهی گاهی نماز می خوانند و گاهی نمی خوانند پس (غی) مال آنهاست و غی نام یکی از طبقات پایین جهنم است.

خداوند متعال فرمود: (فخلف من بعدهم خلف اضاعوا الصلوه و اتبعو الشهوات فسوف یلقون غیا) سپس جانشین آن مردم خداپرست قومی شدند که نماز را ضایع کرده و از شهوات پیروی کردند و اینها به زودی در (

غی) افکنده خواهند شد.

3. گروهی هیچ وقت نماز نمی خوانند (سقر) برای آنهاست، سقر نام یکی از طبقات زیرین جهنم است که

خداوند متعال فرمود: (ما سلککم فی سقر قالوا لم نک من المصلین) اهل بهشت از اهل جهنم سوال می کنند چه چیز شما را به سقر کشانده؟ در جواب می گویند: از نمازگزاران نبودیم.

4. گروهی همیشه نماز می خوانند و در نمازشان خشوع دارند.

خداوند متعال فرمود: ( قد افلح المومنون الذین هم فی صلاتهم خاشعون) مومنان رستگار شدند، آنهایی که در نمازشان با خشوع هستند.

منبع: المواعظه العددیه - باب 4 ص 122